Waarom zijn vragen noodzakelijk om kennis te vormen?

Waarom zijn vragen noodzakelijk om kennis te vormen?

In de vorige blogs hebben we het fundament vastgelegd dat de mens is hoe hij denkt en dat denken het stellen van vragen is. In deze blog onderzoek ik hoe antwoorden bijdragen aan kennisvorming en wat de logische afhankelijkheid is van de vraag-antwoordstructuur.

Mijn stelling: Zonder vragen zijn er geen antwoorden, zonder antwoorden geen kennis.

De analyse van de waarneming

Om tot verklaringen te komen wat onze zintuigen waarnemen en wat dat dan precies betekent kan enkel tot stand komen door het in vraag te stellen. Je ziet een bliksem, je hoort een wekker, je ruikt een indringende geur… dan gaat ons brein een analyse maken wat dit kan betekenen. Hoe meer vragen we stellen, hoe duidelijker het antwoord zal worden. Want zonder vraag wordt een antwoord geen kennis.

Stel dat er een perfect antwoord bestaat, maar niemand stelt de vraag. Bestaat dat antwoord dan als kennis? Het antwoord is nee. Het blijft een betekenisloos feit totdat het door een vraag wordt ontsloten.

Sommige antwoorden volgen zelfs als een logische juistheid op de gepaste vragen. ‘Worden we nat als we in het water vallen’? Maar wanneer kunnen we zeggen dat iets ‘juist’ is? Juistheid is geen eigenschap van het antwoord alleen, maar van de relatie tussen vraag, context en interpretatiekader. Daarom is het essentieel om te durven twijfelen en tegenvragen te stellen. (Falsificatie). Elke keer dat we een antwoord vormen, leggen we een nieuw begrip of context vast in ons mentale model van de werkelijkheid.

Hoe meer antwoorden we verzamelen, hoe complexer de vragen worden die we kunnen stellen. Het is een zelfversterkend systeem. Een kind vraagt: "Wat is dit?" Een volwassene vraagt: "Hoe werkt dit?" Een wetenschapper vraagt: "Waarom werkt dit volgens deze wetmatigheid?" Elke stap in intelligentie is niets anders dan een verfijning van de vraagstelling.

De tijdelijkheid van het antwoord

Een vraag ontstaat nooit uit zekerheid. Een vraag ontstaat uit een tekort.
We vragen wanneer we iets niet weten, wanneer er een leemte is tussen wat we waarnemen en wat we begrijpen. Omdat we de wereld analyseren op basis van onze huidige waarnemingen en instrumenten, is een antwoord vaak een tijdelijke aanname. In mijn boeken spreek ik over het belang van het durven herzien van onze kennis. (Paradigmaverschuivingen).

Echte intelligentie schuilt niet in het krampachtig vasthouden aan oude antwoorden, maar in het durven stellen van een nieuwe vraag over een oud 'weten'. Zo evolueert onze kennis.

Conclusie

We kunnen de menselijke geest beschouwen als een onvermoeibaar continu interpretatiesysteem dat betekenis produceert. De brandstof voor die machine is de vraag. Zonder de nieuwsgierigheid om te vragen naar het 'waarom' en het 'hoe', zouden we stilstaan. Kennis is de beloning voor onze analytische onrust. Het is het besef dat we niet alleen in de wereld zijn, maar haar ook kunnen begrijpen.

Zonder vraag geen richting.
Zonder richting geen onderzoek.
Zonder onderzoek geen antwoord.
Zonder antwoord geen kennis.

In de volgende blog gaan we onderzoeken wat kennis precies is, en hoe die betekenis geeft aan onze leefwereld.